گاهی به این فکر میکنم اصلا منو دوست داشت؟
وقتی فرق بین آدمی که فکر میکنی عاشقته و کسی که برای سرگرمی میخوادت پیدا نمیکنی به جز تفکرات و باور خودت
جدیدا دوباره از یکی خوشم اومده
خیلی سعی میکنم سبک سنگین کردن آدمارو یاد بگیرم
به نظرم مهمتر از شناخت و دونستن بدی ها و خوبی ها سبک سنگین کردنه
چون همهی ما تقریبا میدونیم آدم دروغگو بده خائن به درد رابطه نمیخوره
اما موضوع اینجاست که تا چه حدی متوجه وجود این خصایص در دیگری میشیم؟ چقدر خودمونو گول میزنیم وقتی از کسی خوشمون میاد
قدرت انکار نکردن واقعیت از همین خصیصه میاد
یکی مثل من براش به تعویق انداختن لذت درست عین بیخیال شدنشه ولی دیگه راجع به آدما اینجوری نیستم
حتی الان با وجود اینکه خیلی ازشم خوشم میاد و حتی ندیدمش بازم دقت میکنم به رفتاراش
فعلا مردونه بودنش تکیه گاه بودنس و سعیش بر این، مهربونیش مودبیش زبان انگلیسیش دانشش تو موضوع کاری مرتبطمون همه و همه جذابش میکنه
میمونه مورد آخر که فیس هست
باید دید چی میشه
خیلی وقته اینجا ننوشتم و شرمنده ام چون وقت فکر به هیچ چیزی رو نداشتم جز کار. داستان های شکو به شکل بدی داره تموم میشه پ غصهی اون داستانم هست