باورم نمیشه وقتی مموری اینستا عکسای ۳ـ۴ سال پیشمو ریمایند میکنه و میبینم منم رندوم از خودم عکس میگرفتم و با کپشنای آنچنانی میزاشتم اینستا :))
کاری که هنوزم عادیه انجامش، برای من حالا کاملا دور از ذهن شده
فردا تولد علیه
دوست داشتم امروز رو سوگوار باشم و کمی هم بودم. سوگواری به این معنی که به خودم حق ناراحتی بدم،عین یه دوست کنار خودم باشم و سخت نگیرم
دوست داشتم آبجو بگیرم و برم بام تنهایی بخورم ولی خب زندگی واقعی از فانتزی های ما دوره
شاید فردا اینکارو کنم
دوستی معرفی شده که آمریکا زندگی میکنه و عجیب غریبه یکم، نمیدونم اصلا شروع میشه که نتیجه ای داشته باشه یا نه.ولی خب بودن همچین دوستایی بهتر از نبودشونه به لحاظ اطلاعات برای امثال منی که دنبال مهاجرتن
هنوز وبمو میخونی محرض؟زنده ای؟